خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر تو عودی سوی این مجمر بیاور برانندت ز بام از در بیا
۲
یوسفی از چاه و زندان چاره نیستسوی زهر قهر چون شکر بیا
۳
گفتنت الله اکبر رسمی استگر تو را آن اکبری اکبر بیا
۴
چون می احمر سگان هم می‌خورندگر تو شیری چون می احمر بیا
صفحهٔ ۱ از ۳