خلوتی با سنایی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۹ - در جواب شعر فضل بن یحیی و عذرخواهی از رفتن و منع صاعد از آمدن
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فضل یحیاست بر ضعیف و قویفضل یحیای صاعد هروی
۲
پادشاه قضات و خواجهٔ شرعکه چو صدرست و دیگران چو روی
۳
از صعود حیات و فضل دلشنیست جز صورت صراط سوی
۴
پیش ادراک خاطر علویشمحو شد نحو بوعلی نسوی
صفحهٔ ۱ از ۵