خلوتی با سنایی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۱ - در مدح بهرامشاه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چرا چو روز بهار ای نگار خرگاهیبر این غریب نه بر یک نهاد و یک راهی
۲
گهی به لطف چو عیسا مرا کنی فلکیگهی به قهر چو یوسف کنی مرا چاهی
۳
گهی به بوسه امیرم کنی به راهبریگهی به غمزه اسیرم کنی به گمراهی
۴
گه از مسافت با روغنی کنی آبیگه از لطافت با کهربا کنی کاهی
صفحهٔ ۱ از ۳