خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با آن که می‌رسانی، آن بادهٔ بقا رابی‌تو نمی‌گوارد، این جام باده ما را
۲
مطرب! قدح رها کن، زین گونه ناله‌ها کنجانا! یکی بها کن، آن جنس بی‌بها را
۳
آن عشق سلسلت را، وان آفت دلت راآن چاه بابلت را، وان کان سحرها را
۴
باز آر بار دیگر، تا کار ما شود زراز سر بگیر از سر، آن عادت وفا را
صفحهٔ ۱ از ۲