خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از جهت ره زدن راه درآرد مراتا به کف رهزنان بازسپارد مرا
۲
آنک زند هر دمی راه دو صد قافلهمن چه زنم پیش او او به چه آرد مرا
۳
من سر و پا گم کنم دل ز جهان برکنمگر نفسی او به لطف سر بنخارد مرا
۴
او ره خوش می‌زند رقص بر آن می‌کنمهر دم بازی نو عشق برآرد مرا
صفحهٔ ۱ از ۳