خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شراب داد خدا مر مرا تو را سرکاچو قسمتست چه جنگست مر مرا و تو را
۲
شراب آن گل است و خمار حصه خارشناسد او همه را و سزا دهد به سزا
۳
شکر ز بهر دل تو ترش نخواهد شدکه هست جا و مقام شکر دل حلوا
۴
تو را چو نوحه گری داد نوحه‌ای می‌کنمرا چو مطرب خود کرد دردمم سرنا
صفحهٔ ۱ از ۳