خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز سوز شوق دل من همی‌زند عللاکه بوک دررسدش از جناب وصل صلا
۲
دلست همچو حسین و فراق همچو یزیدشهید گشته دو صد ره به دشت کرب و بلا
۳
شهید گشته به ظاهر حیات گشته به غیباسیر در نظر خصم و خسروی به خلا
۴
میان جنت و فردوس وصل دوست مقیمرهیده از تک زندان جوع و رخص و غلا
صفحهٔ ۱ از ۲