خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا بدید و نپرسید آن نگار چراترش ترش بگذشت از دریچه یار چرا
۲
سبب چه بود چه کردم که بد نمود ز منکه خاطرش بگرفتست این غبار چرا
۳
ز بامداد چرا قصد خون عاشق کردچرا کشید چنین تیغ ذوالفقار چرا
۴
چو دیدم آن گل او را که رنگ ریخته بوددمید از دل مسکین هزار خار چرا
صفحهٔ ۱ از ۳