خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نذر کند یار که امشب تو راخواب نباشد ز طمع برتر آ
۲
حفظ دماغ آن مدمغ بودچونک سهر باید یار مرا
۳
هست دماغ تو چو زیت چراغهست چراغ تن ما بی‌وفا
۴
گر دبه پر زیت بود سود نیستصبح شود گشت چراغت فنا
صفحهٔ ۱ از ۵