خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند نهان داری آن خنده را؟آن مه تابندهٔ فرخنده را
۲
بنده کُند روی تو صد شاه راشاه کُند خندهٔ تو بنده را
۳
خنده بیآموز گل سرخ راجلوه کن آن دولت پاینده را
۴
بسته بدان‌ست درِ آسمانتا بکشد چون تو گشاینده را
صفحهٔ ۱ از ۳