خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باده ده آن یارِ قدح‌باره رایار ترش‌رویِ شکرپاره را
۲
منگر آن سوی، بدین سو گشاغمزهٔ غمازهٔ خون‌خواره را
۳
دست تو می‌مالد بیچاره‌وارنه به کفَش چارهٔ بیچاره را
۴
خیره و سرگشته و بی‌کار کناین خرد پیر همه‌کاره را
صفحهٔ ۱ از ۴