خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لعل لبش داد کنون مر مراآنچ تو را لعل کند مر مرا
۲
گلبن خندان به دل و جان بگفتبرگ منت هست به گلشن برآ
۳
گر نخریده‌ست جهان را ز غممژده چرا داد خدا که‌اشتری؟
۴
در بن خانه‌ست جهان تنگ و منگزود برآیید به بام سرا
صفحهٔ ۱ از ۳