خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
راحٌ بِفیها وَ الرَّوحُ فیهاکَم أشتَهیها قُم فَاْسقِنیها
۲
این راز یارست این ناز یارستآواز یارست قم فاسقنیها
۳
أدرَکتُ ثاری قَبَّلتُ جاریفَاْزدادَ ناری قم فاسقنیها
۴
لب بوسه بر شد جفت شکر شدخود تشنه‌تر شد قم فاسقنیها
صفحهٔ ۱ از ۳