خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هَیَّج نومی و نفی ریح علی الغور هفااذکرنی و امضه طیب زمان سلفا
۲
یا رشا الحاظه صیرن روحی هدفایا قمرا الفاظه اورثن قلبی شرفا
۳
شوقَنی ذوقَنی ادرِکنی اضحِکنیافقِرنی اشکِرنی صاحب جود و علا
۴
اذا حدا طیبنی و ان بدا غیبنیو ان نای شیبنی لا زال یوم الملتقی
صفحهٔ ۱ از ۳