خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در هوایت بی‌قرارم روز و شبسر ز پایت برندارم روز و شب
۲
روز و شب را همچو خود مجنون کنمروز و شب را کی گذارم روز و شب
۳
جان و دل از عاشقان می‌خواستندجان و دل را می‌سپارم روز و شب
۴
تا نیابم آن چه در مغز منستیک زمانی سر نخارم روز و شب
صفحهٔ ۱ از ۴