خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
واجب کند چو عشق مرا کرد دل خرابکاندر خرابه دل من آید آفتاب
۲
از پای درفتاده‌ام از شرم این کرمکان شه دعام گفت همو کرد مستجاب
۳
بس چهره کو نمود مرا بهر ساکنیگفتم که چهره دیدم و آن بود خود نقاب
۴
از نور آن نقاب چو سوزید عالمییا رب چگونه باشد آن شاه بی‌حجاب
صفحهٔ ۱ از ۲