خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بازآمد آن مهی که ندیدش فلک به خوابآورد آتشی که نمیرد به هیچ آب
۲
بنگر به خانه تن و بنگر به جان مناز جام عشق او شده این مست و آن خراب
۳
میر شرابخانه چو شد با دلم حریفخونم شراب گشت ز عشق و دلم کباب
۴
چون دیده پر شود ز خیالش ندا رسداحسنت ای پیاله و شاباش ای شراب
صفحهٔ ۱ از ۲