خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به جان تو که مرو از میان کار مخسبز عمر یک شب کم گیر و زنده دار مخسب
۲
هزار شب تو برای هوای خود خفتییکی شبی چه شود از برای یار مخسب
۳
برای یار لطیفی که شب نمی‌خسبدموافقت کن و دل را بدو سپار مخسب
۴
بترس از آن شب رنجوریی که تو تا روزفغان و یارب و یارب کنی به زار مخسب
صفحهٔ ۱ از ۳