خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو را که عشق نداری تو را رواست بخسببرو که عشق و غم او نصیب ماست بخسب
۲
ز آفتاب غم یار ذره ذره شدیمتو را که این هوس اندر جگر نخاست بخسب
۳
به جست و جوی وصالش چو آب می‌پویمتو را که غصه آن نیست کو کجاست بخسب
۴
طریق عشق ز هفتاد و دو برون باشدچو عشق و مذهب تو خدعه و ریاست بخسب
صفحهٔ ۱ از ۳