خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم‌ها وا نمی‌شود از خوابچشم بگشا و جمع را دریاب
۲
بنگر آخر که بی‌قرار شدستچشم در چشم خانه چون سیماب
۳
گشت شب دیر و خلق افتادندچون ستاره میانه مهتاب
۴
هم سیاهی و هم سپیدی چشماز می خواب هر دو گشت خراب
صفحهٔ ۱ از ۳