خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چونک درآییم به غوغای شبگرد برآریم ز دریای شب
۲
خواب نخواهد بگریزد ز خوابآنک بدیدست تماشای شب
۳
بس دل پرنور و بسی جان پاکمشتغل و بنده و مولای شب
۴
شب تتق شاهد غیبی بودروز کجا باشد همتای شب
صفحهٔ ۱ از ۳