خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آمده‌ام که تا به خود گوش کِشان کِشانمتبی‌دل و بی‌خودت کنم در دل و جان نِشانمت
۲
آمده‌ام بهارِ خوش پیشِ تو ای درختِ گلتا که کنار گیرمت، خوش خوش و می‌‌فِشانمت
۳
آمده‌ام که تا تو را جلوه دَهَم در این سَراهمچو دعای عاشقان فوقِ فلک رِسانمت
۴
آمده‌ام که بوسه‌ای از صَنَمی ربوده‌ایبازبده به خوشدلی خواجه که واسِتانمت
صفحهٔ ۱ از ۴