خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درآ تا خرقهٔ قالب دراندازم همین ساعتدرآ تا خانهٔ هستی بپردازم همین ساعت
۲
صلا زن پاکبازی را رها کن خاک‌بازی راکه یک جان دارم و خواهم که دربازم همین ساعت
۳
کمان زه کن خدایا نه که تیر قاب قوسینیکه وقت آمد که من جان را سپر سازم همین ساعت
۴
چو بر می‌آید این آتش فغان می‌خیزد از عالمامانم ده امانم ده که بگدازم همین ساعت
صفحهٔ ۱ از ۲