خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اندر دل هر کس که از این عشق اثر نیستتو ابر در او کش که به جز خصم قمر نیست
۲
ای خشک درختی که در آن باغ نرُسته‌ستوی خوار عزیزی که در این ظلّ ِ شجر نیست
۳
بسکل ز جز این عشق اگر دُر یتیمیزیرا که جز این عشق تو را خویش و پدر نیست
۴
در مذهب عشاق به بیماری مرگستهر جان که به هر روز از این رنجْ بتر نیست
صفحهٔ ۱ از ۲