خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این خانه که پیوسته در او بانگ چغانهستاز خواجه بپرسید که این خانه چه خانهست
۲
این صورت بت چیست اگر خانهٔ کعبهستوین نور خدا چیست اگر دیر مغانهست
۳
گنجیست در این خانه که در کون نگنجداین خانه و این خواجه همه فعل و بهانهست
۴
بر خانه منه دست که این خانه طلسمستبا خواجه مگویید که او مست شبانهست
صفحهٔ ۱ از ۵