خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همه خوف آدمی را از درونستولیکن هوش او دایم برونست
۲
برون را می‌نوازد همچو یوسفدرون گرگی‌ست کاو در قصد خونست
۳
بدرّد زَهره او گر ببینددرون را کاو به زشتی شکل چونست
۴
بدان زشتی به یک حمله بمیردولیکن آدمی او را زبونست
صفحهٔ ۱ از ۵