خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سماع آرام جان زندگان‌ستکسی داند که او را جانِ جان‌ست
۲
کسی خواهد که او بیدار گرددکه او خفته میان بوستان‌ست
۳
ولیک آن کاو به زندان خفته باشداگر بیدار گردد در زیان‌ست
۴
سماع آن جا بکن کآن جا عروسی‌ستنه در ماتم که آن جای فغان‌ست
صفحهٔ ۱ از ۳