خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قرار زندگانی آن نگارستکز او آن بی‌قراری برقرارست
۲
مرا سودای تو دامن گرفته‌ستکه این سودا نه آن سودای پارست
۳
منم سوزان در آتش‌های نو نومرا با یارکان اکنون چه کارست
۴
همی‌نالد درون از بی‌قراریبدان ماند که آن جان نگارست
صفحهٔ ۱ از ۲