خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صدایی کز کمان آید نذیریستکه اغلب با صدایش زخم تیریست
۲
مؤثر را نگر در آب آثارکاثر جستن عصای هر ضریریست
۳
پس لا تبصرونت تبصرونیستبصر جستن ز الهام بصیریست
۴
تو هر چه داری نه جویانش بودی ؟طلبها گوش گیری و بشیریست
صفحهٔ ۱ از ۴