خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو با ما یار ما امروز جفتستبگویم آنچ هرگز کس نگفته‌ست
۲
همه مستند این جا محرمانندمیندیش از کسی غماز خفته‌ست
۳
خزان خفت و بهاران گشت بیدارنمی‌بینی درخت و گل شکفته‌ست
۴
اگر یک روز باقی باشد از دیزمین لب بسته است و گل نهفته‌ست
صفحهٔ ۱ از ۲