خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی می کاندر آن دستست هیهاتکه عقل کل بدو مستست هیهات
۲
بر آن بالا برد دل را که آن جاسر نیزه زحل پستست هیهات
۳
هر آن کو گشت بی‌خویش اندر این بزمز خویش و اقربا رسته‌ست هیهات
۴
چو عنقا برپرد بر ذروه قافکه پیشش که کمربسته‌ست هیهات
صفحهٔ ۱ از ۴