خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در این خانه کژی ای دل گهی راستبرون رو هی که خانه خانه ماست
۲
چو بادی تو گهی گرم و گهی سردرو آن جا که نه گرما و نه سرماست
۳
تو خواهی که مرا مستور داریمنم روز و همیشه روز رسواست
۴
تو میرابی که بر جو حکم داریبه جو اندرنگنجد جان که دریاست
صفحهٔ ۱ از ۳