خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز میخانه دگربار این چه بویستدگربار این چه شور و گفت و گویست
۲
جهان بگرفت ارواح مجردزمین و آسمان پرهای و هوی‌ست
۳
بیا ای عشق این می از چه خمستاشارت کن خرابات از چه سوی‌ست
۴
چه می‌گویم اشارت چیست کاین جانگنجد فکرتی کان همچو مویست
صفحهٔ ۱ از ۲