خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گویم سخن شکرنباتتیا قصه چشمه حیاتت
۲
رخ بر رخ من نهی بگویمکز بهر چه شاه کرد ماتت
۳
در خرمنت آتشی درانداختکز خرمن خود دهد زکاتت
۴
سرسبز کند چو تره زارتتا بازخرد ز ترهاتت
صفحهٔ ۱ از ۳