خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر جام سپهر، زهر‌پیماستآن در لب عاشقان چو حلواست
۲
زین واقعه گر ز جای رفتیاز جای برو که جای این جاست
۳
مگریز ز سوز عشق زیراجز آتش عشق دود و سوداست
۴
دودت نپزد کند سیاهتدر پختنت آتشست کاُستاست
صفحهٔ ۱ از ۴