خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر می‌نکند لبم بیانتسر می‌گوید به گوش جانت
۲
گر لب ز سلام تو خموش استبس هم سخن است با نهانت
۳
تن از تو همی‌کند کرانهجان بگرفته است در میانت
۴
صورت اگرت چو تیر انداختجانش بکشید چون کمانت
صفحهٔ ۱ از ۲