خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای از کرم تو کار ما راستهر جای که خرمیست ما راست
۲
عاشق به جهان چه غصه دارد؟تا جام شراب وصل برجاست
۳
هر باد چغانهای گرفتهکاو منتظر اشارت ماست
۴
هر آب چو پردهدار گشتهاندر پس پرده طرفه بتهاست
صفحهٔ ۱ از ۲