خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هین که گردن سست‌کردی، کو کبابت؟ کو شرابت؟هین که بس تاریک‌رویی، ای گرفته آفتابت
۲
یاد داری که ز مستی با خرد استیزه بستی؟چون کلیدش را شکستی، از که باشد فتح بابت؟
۳
در غم شیرین نجوشی لاجرم سرکه فروشیآب حیوان را ببستی لاجرم رفته‌ست آبت
۴
بوالمعالی گشته بودی فضل و حجت می‌نمودینک محکِّ عشق آمد، کو سؤالت؟ کو جوابت؟
صفحهٔ ۱ از ۲