خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خُلق‌های خوب تو پیشت دَوَد بعد از وفاتهمچو خاتونان مه رو می‌خرامند این صفات
۲
آن یکی دست تو گیرد وان دگر پرسش کندوان دگر از لعل و شکر پیش بازآرد زکات
۳
چون طلاق تن بدادی حور بینی صف زدهمسلمات مؤمنات قانتات تائبات
۴
بی عدد پیش جنازه می‌دود خوهای توصبر تو و النازعات و شکر تو و الناشطات
صفحهٔ ۱ از ۲