خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشقان را گرچه در باطن جهانی دیگرستعشق آن دلدار ما را ذوق و جانی دیگرست
۲
سینههای روشنان بس غیبها دانند لیکسینه عشاق او را غیب دانی دیگرست
۳
بس زبان حکمت اندر شوق سرش گوش شدزانک مر اسرار او را ترجمانی دیگرست
۴
یک زمین نقره بین از لطف او در عین جانتا بدانی کان مهم را آسمانی دیگرست
صفحهٔ ۱ از ۳