خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۴۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که رویت چو گل و زلف تو چون شمشادستجانم آن لحظه که غمگین تو باشم شادست
۲
نقدهایی که نه نقد غم توست آن خاکستغیر پیمودن باد هوس تو بادست
۳
کار او دارد کاموخته کار توستزانک کار تو یقین کارگه ایجادست
۴
آسمان را و زمین را خبرست و معلومکآسمان همچو زمین امر تو را منقادست
صفحهٔ ۱ از ۲