خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۴۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشوه دشمن بخوردی عاقبتسوی هجران عزم کردی عاقبت
۲
بازگردی زان خسان زن صفتسوی این مردان چو مردی عاقبت
۳
سیر گردی زان همه جفتان تو زودچونک فرد فرد فردی عاقبت
۴
چون گل زردی ز عشق لاله‌ایلاله گردی گرچه زردی عاقبت
صفحهٔ ۱ از ۲