خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۴۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هم به بر این بت زیبا خوشکستمن نشستم که همین جا خوشکست
۲
مطرب و یار من و شمع و شراباین چنین عیش مهیا خوشکست
۳
من و تو هیچ از این جا نرویمپهلوی شکر و حلوا خوشکست
۴
خجل است از رخ یارم گل تربا چنین چهره و سیما خوشکست
صفحهٔ ۱ از ۲