شعر را زندگی کن
خلوتی با مولانا

غزل شمارهٔ ۴۳۵

غزلیات

❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧
❦
۱
هر که بالا‌ست مر او را چه غم است؟هر که آنجاست مر او را چه غم است؟
۲
که از این سو همه جان‌ست و حیاتکه از این سو همه لطف و کرم است
۳
خود از این سو که نه سوی‌ست و نه جاقدم اندر قدم اندر قدم‌ست
۴
این عدم خود چه مبارک جای‌ستکه مدد‌های وجود از عدم‌ست
صفحهٔ ۱ از ۲
در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth