خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۴۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی بیار باده که ایام بس خوشستامروز روز باده و خرگاه و آتش است
۲
ساقی ظریف و باده لطیف و زمان شریفمجلس چو چرخ روشن و دلدار، مَهوش‌است
۳
بشنو نوای نای کز آن نفخه بانواستدرکش شراب لعل که غم در کشاکش است
۴
امروز غیر توبه نبینی شکسته‌ایامروز زلف دوست بود کان مشوش است
صفحهٔ ۱ از ۴