خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۴۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از دل به دل برادر گویند روزنی‌ستروزن مگیر گیر که سوراخ سوزنی‌ست
۲
هر کس که غافل آمد از این روزن ضمیرگر فاضل زمانه بود گول و کودنی‌ست
۳
زان روزنه نظر کن در خانهٔ جلیسبنگر که ظلمت است در او یا که روشنی‌ست
۴
گر روشن است و بر تو زند برق روشنشمی‌دان که کان لعل و عقیق است و معدنی‌ست
صفحهٔ ۱ از ۳