خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۴۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر چپ و راست طعنه و تشنیع بیهده‌ستاز عشق برنگردد آن کس که دلشده‌ست
۲
مه نور می‌فشاند و سگ بانگ می‌کندمه را چه جرم خاصیت سگ چنین بده‌ست
۳
کوهست نیست که که به بادی ز جا رودآن گله پشه‌ست که بادیش ره زده‌ست
۴
گر قاعده است این که ملامت بود ز عشقکری گوش عشق از آن نیز قاعده‌ست
صفحهٔ ۱ از ۳