خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۴۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای گل تو را اگر چه که رخسار نازکسترخ بر رخش مدار که آن یار نازکست
۲
در دل مدار نیز که رخ بر رخش نهیکو سر دل بداند و دلدار نازکست
۳
چون آرزو ز حد شد دزدیده سجده کنبسیار هم مکوش که بسیار نازکست
۴
گر بیخودی ز خویش همه وقت وقت تو استگر نی به وقت آی که اسرار نازکست
صفحهٔ ۱ از ۲