خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۴۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانا جمال روح بسی خوب و بافرستلیکن جمال و حسن تو خود چیز دیگرست
۲
ای آنک سال‌ها صفت روح می‌کنیبنمای یک صفت که به ذاتش برابرست
۳
در دیده می‌فزاید نور از خیال اوبا این همه به پیش وصالش مکدرست
۴
ماندم دهان باز ز تعظیم آن جمالهر لحظه بر زبان و دل الله اکبرست
صفحهٔ ۱ از ۴