خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۵۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبر مرا آینه بیماری استآینه ای عاشق غمخواری است
۲
درد نباشد ننماید صبورکه دل او روشن یا تاری است
۳
آینه جویی‌ست نشان جمالکه رخم از عیب و کلف عاری است
۴
ور کلفی باشد عاریتیستقابل داروست و تب افشاری است
صفحهٔ ۱ از ۵